Κάποιες μέρες του χειμώνα, η δουλειά που έχω στο γραφείο είναι τόσο λίγη, που ο χρόνος περνάει τόσο απελπιστικά, όσο και στο αποστακτήριο του Τζακ Ντάνιελς. Για καλή μου τύχη, χθες το απόγευμα έκανα μια "κοπάνα" για ένα ραντεβού που είχα στη Γλυφάδα. Γυρίζοντας από τη στάση του τραμ, είχα την ευκαιρία να περπατήσω λίγο στο Μπάτη, μέχρι τα φανάρια του Φλοίσβου.
Λοιπόν, επειδή γενικώς ξεχνάω πολλά πράγματα, ανάμεσα στα οποία και το πόσο καλύτερα μπορείς να νοιώσεις με μία μικρή βόλτα στο Μπάτη, αποφάσισα να το επαναλάβω και σήμερα. Λίγο περπάτημα, λίγη ηρεμία στα παγκάκια του Ηρώου, λίγες ευχάριστες εικόνες στην καθημερινότητά μου.
Ο ιστορικός "Φλοίσβος" λειτουργεί πλέον ως πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Π. Φαλήρου
Αν δεν το έχετε δοκιμάσει, αφήστε το σερφάρισμα και το Facebook, και βγείτε για λίγο από το γραφείο. Σίγουρα θα υπάρχει κάποιος "Μπάτης" εκεί γύρω.
Η Αίγια Fuxia είναι ίσως ό,τι καλύτερο έχει συμβεί στην κυπριακή τηλέοραση τα τελευταία πενήντα χρόνια. Μία απίστευτα καλογραμμένη κωμική σειρά με ανατρεπτικό χιούμορ, φτιαγμένη από νέους ανθρώπους, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις εν Ελλάδι τηλεοπτικές υπερπαραγωγές. Ίσως να είναι και πολύ καλύτερη.
Η ιστορία εκτυλίσσεται σε ένα μικρό ορεινό χωριό του Τροόδους, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα: η καθημερινότητα των κατοίκων του συγκλονίζεται από μυστηριώδεις θανάτους και ανεξήγητα φαινόμενα, με αποτέλεσμα διάφορες τραγελαφικές καταστάσεις. Αναπόδραστες οι προεκτάσεις και στη δική μας "πολιτισμένη" εποχή: μία διαρκής αντιπαράθεση ανάμεσα στον πλούτο και τη φτώχεια, την απληστία και την αξιοπρέπεια, την ηθικολογία και τα ηθική, την εντιμότητα και την ατιμία, τις αξίες και τα ταπεινά ένστικτα, την τρέλλα και τη λογική, τον έρωτα και το συμφέρον, την ανέχεια και την πλεονεξία.
Το -ομολογουμένως- ιδιαίτερα θετικό αποτέλεσμα οφείλεται φυσικά και στις φοβερές ερμηνείες μίας πλειάδας παλαιών και νέων ηθοποιών από την Κύπρο, με τους πρώτους να ξεφεύγουν από τα στεγανά του παρελθόντος τους και τους δεύτερους, να αποδεικνύουν ότι ακόμα και σε μία τόσο μικρή χώρα, μπορείς να μεγαλουργήσεις και να διακριθείς χωρίς να αντιγράψεις τους εν Αθήναις συμπατριώτες σου και -κυρίως- χωρίς να μπεις σε "ξενόφερτες" φόρμες και να υπακούσεις σε ξένες προς την κουλτούρα σου νόρμες. Ξεχωριστές ερμηνείες εκείνες του Χρήστου Γρηγοριάδη, στο ρόλο του Βαντζιελή και της Δώρας Κακουράτου στο ρόλο της Πελλομαλλούς, η οποία και φαίνεται να κρατά το κλειδί στην εξιχνίαση των μυστηρίων.
Ένα καλοφτιαγμένο σενάριο με τολμηρούς και προβοκατόρικους διαλόγους που καυτηριάζουν τον πουριτανισμό, την ιδιοτέλεια, την ανηθικότητα και την πλεονεξία, που προκαλούν αβίαστο γέλιο αλλά και προβληματισμό, που θίγουν πρόσωπα, καταστάσεις και κατεστημένα. Απόδειξη ότι η σειρά "πονάει" κάποιους: ο Μητροπολίτης Ταμασσού και Ορεινής, απαγόρεψε τα γυρίσματα στο εσωτερικό της εκκλησίας του χωριού, επειδή τα θεώρησε προσβλητικά για την Εκκλησία της Κύπρου.
Προσωπικά, η σειρά με κέρδισε από την επτάλεπτη εισαγωγή του πρώτου επεισοδίου, το οποίο μπορείτε να δείτε παρακάτω. Ελπίζω να σας αρέσει και σε σας...
Χωρίς αμφοβολία, το Ταλλίν είναι το αποτελεί μία από τις ομορφότερες πόλεις της Ευρώπης. Η προέκταση της Λεωφόρου Narva, όπου βρισκόταν το ξενοδοχείο μας, θα σας βγάλει στην οδό Vana Viru, το δρόμο που περνάει από τη μεγαλύτερη είσοδο της παλιάς πόλης. Από κει και πέρα, κλείστε τον ταξιδιωτικό οδηγό και χαθείτε στα πλακόστρωτα του μεσαιωνικού Ταλλίν. Το ταξίδι στο χρόνο έχει ήδη αρχίσει!
H Vana Viru
Πρώτη στάση σας, λογικά θα είναι η Raekoja Plats, η Πλατεία του Δημαρχείου, όπου και θα δείτε αυτό το υπέροχο κτίριο που περισσότερο θυμίζει εκκλησία παρά δημαρχείο. Η πλατεία είναι γεμάτη από πολλά υπέροχα καφέ και εστιατόρια, αλλά εμείς θα σας λέγαμε να επιλέξετε κάτι πιο μακρυά. Raekoja Plats
Το Δημαρχείο του Ταλλίν. Στην κορυφή του πύργου βρίσκεται ο ανεμοδείκτης του Vana Toome (του γέρο-Θωμά)
Από εκεί και πέρα, οι ανηφορικοί δρόμοι θα σας βγάλουν στο λόφο Toompea, όπου βρίσκεται ο ρωσικός καθεδρικός του Αλεξάντρ Νιέφσκυ, ένα εξαιρετικό δείγμα ρωσικής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής. Ακριβώς απέναντι από τον καθεδρικό θα δείτε το κτίριο του Κοινοβουλίου, στο σημείο που οι Δανοί έκτισαν το 1219, το φρούριο και στάθηκε η αιτία να αποκτήσει η πόλη το σημερινό της όνομα, μια και Taani Linn σημαίνει Φρούριο των Δανών. Ήδη από τον 9ο αιώνα υπήρχαν ίχνη οχυρώσεων από τους φιννο-ουγγρικούς πληθυσμούς που είχαν εγκατασταθεί εκεί. Ας μην ξεχνάμε ότι η καταγωγή των εσθονών είναι φινο-ουγγρική και όχι βαλτο-σλαβική, πράγμα που σημαίνει ότι εθνολογικά έχουν πιο πολλά κοινα με τους φινλανδούς, παρά με τους σλαβους, τους Λιθουανούς και τους Λεττονούς, που τους περιβάλλουν.
Ο Ορθόδοξος Καθεδρικός του Αλέξανδρου Νιέφσκυ
Οι προμαχώνες της Toompea, προσφέρουν θέα προς τo λιμάνι και τη θάλασσα (δυτικά και βόρεια) και τη νέα πόλη του Ταλλίνν στα ανατολικά. Και φυσικά, αν η μηχανή σας έχει ευρυγώνιο ή υποστηρίζει πανοραμικές λήψεις, μην ξεχάσετε να ενεργοποιήετε τη σχετική λειτουργία.
Άποψη της παλιάς πόλης από τους προμαχώνες της Toompea
Προσωπικά, θεωρώ ότι το Ταλλίν είναι πολύ πιο όμορφο απ' ό,τι φαίνεται στις φωτογραφίες διάφορων τουριστικών οδηγών και διαφημιστικού υλικού. Με εντυπωσίασε το ότι ο κόσμος ήταν χαμογελαστός και πρόθυμος να βοηθήσει κάτι το οποίο δυστυχώς δεν έχω ακούσει για άλλες πόλεις της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Πράγα.
Για δείπνο, θα σας προτείναμε το Vanaema Juures (Το Σπίτι της Γιαγιάς), όπου η αξιαγάπητη Αννελί θα σας προτείνει διάφορα υπέροχα παραδοσιακά πιάτα. Το τεράστιο τηγάνι με το αυγό "μάτι" στην είσοδο είναι το σήμα κατατεθέν του καταστήματος και εκτέλεί χρέη πινακίδας. Ο χώρος είναι ένα ατμοσφαιρικό υπόγειο-κελλάρι διακοσμημένο με διάφορα παλιά αντικείμενα από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης, όπως ένα ρολόι και ένα ξύλινο ραδιόφωνο. Εγώ πήρα ένα μοσχαρίσιο φιλέτο με λαχανικά και σάλτσα μήλου και δαμάσκηνα. Ήταν πραγματικά απολαυστικό, όπως καταπληκτική ήταν και η διάσημη εσθονική μπύρα Saku. (Διεύθυνση: Rataskaevu tänav 12, συνιστάται κράτηση, καθ' ότι ο χώρος είναι ιδιαίτερα περιορισμένος.)
Ως προς τη διαμονή σας, θα σας προτείναμε να το τολμήσετε και να μείνετε σε κάποιο από τα πολυτελή ξενοδοχεία της μεσαιωνικής πόλης και όχι στη νέα πόλη, όπου μείναμε εμείς. Ενδεικτικά σας προτείνουμε το Three Sisters το οποίο είναι αρκετά ακριβό, σε σχέση με άλλα ανάλογα ξενοδοχεία που μπορείτε να βρείτε γύρω στα €80 τη νύχτα. Ενδεικτικά, το Reval Hotel Central 4* που μείναμε εμείς, χρέωνε τη διανυκτέρευση στα €60, και βρισκόταν πέντε λεπτά με τα πόδια από τη Vana Viru.
Αν το πρόγραμμά μας δεν ήταν τόσο φορτωμένο, πιστεύω ότι δύο μέρες ακόμα θα ήταν απαραίτητες για να εξερευνήσετε ολόκληρο το Ταλλίν, με τα ιδιαίτερα μουσεία του, όπως το Μουσείο της Κατοχής (και για όποιον δεν κατάλαβε, αναφέρεται στην εποχή της Σοβιετικής Ένωσης), μία μονοήμερη εκδρομή με την Estonian Air Regional στο Kuressaare, την μεγαλύτερη πόλη του μεγαλύτερου νησιού της χώρας, Saaremaa. Επίσης, με δύο μέρες παραπάνω, μπορείτε να δείτε το Τάρτου και το Πάρνου, τις δύο ιστορικές πόλεις της Εσθονίας, η πρώτη γνωστή για το πανεπιστήμιό της, η δεύτερη για τα θέρετρά της. Μπορείτε να συμπεριλάβετε το Ταλλίν ως τελευταίο σταθμό στα πλαίσια μιας ευρύτερης εκδρομής σας σε Λεττονία, Λιθουανία και Εσθονία. Φιλική συμβουλή, να αποφύγετε να το επισκεφθείτε σαββατοκύριακα, λόγω των ορδών Φινλανδών που το κατακλύζουν σε αναζήτηση φθηνού αλκοόλ.
Χωρίς άλλα σχόλια...
Κι επειδή το Ταλλίν είναι γνωστό και από την πολύ γνωστή εσθονική ταινία “Σκοτάδι στο Ταλλίν” (Tallinn pimeduses), παρακάτω θα βρείτε και λίγες εικόνες από το ατμοσφαιρικό, νυχτερινό Ταλλίν.
Ο ιστορικός "Φλοίσβος" λειτουργεί πλέον ως πολιτιστικό κέντρο του Δήμου Π. Φαλήρου
H Vana Viru
Raekoja Plats
Το Δημαρχείο του Ταλλίν. Στην κορυφή του πύργου βρίσκεται ο ανεμοδείκτης του Vana Toome (του γέρο-Θωμά)
Χωρίς άλλα σχόλια...
