Κυριακή 3 Αυγούστου 2008

Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη (και τον υπάλληλο)

Η "παραλία" του Qoornooq στη Γροιλανδία: η μοναδική εικόνα από παραλία που έχω στη φωτοθήκη μου... Κάποιος να με στείλει διακοπές επειγόντως σε καμιά κανονική παραλία!


Το ξέρω πως έχω καιρό να γράψω μία ανάρτηση στο μπλογκ, δυσαρεστώντας έτσι το φανατικό πενταμελές κοινό μου (Ιλεάνα μου, μη μου πεις πως ακόμα με έχεις home page). Η αλήθεια είναι ότι το καλοκαίρι είναι μία εποχή που δεν προλαβαίνω να αφιερώσω χρόνο σε οτιδήποτε άλλο εκτός από τη δουλειά, ούτε καν στον εαυτό μου. Αν εξαιρέσεις τα παραπάνω αλλά και το ότι έχω πάρει έξι κιλά από τότε που σταμάτησα να πηγαίνω στη διαιτολόγο (λόγω δουλειάς φυσικά, η Εμμανουέλλα είναι αστέρι), με το σύστημα κρατήσεων των ακτοπλοϊκών να μας κάνει το βίο αβίωτο, τις αεροπορικές εταιρείες να "απογειώνουν" τους ναύλους, τον κάθε ψυχασθενή να μου βγάζει το λάδι, αλλά και το ότι έχω δυο μήνες να βγω με τους φίλους μου, ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΥΠΕΡΟΧΑ όπως θα 'λεγαν και οι χαζογκόμενες απ' τις οποίες παίρνει συνέντευξη ο "Ρεπόρτερ Ιορδάνης"!

Σε μία κίνηση απελπισίας έκοψα ένα εισιτήριο για την Κύπρο... προφανώς επηρεασμένος από τη διαφημιστική καμπάνια του ΚΟΤ (Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού) ή το γεγονός ότι στο σπίτι πιάνουμε το ΡΙΚ καλύτερα απ' ό,τι το STAR. Ίσως να φταίει κι ο Τάκης που μου έριξε την ιδέα. Σε λίγες μέρες λοιπόν, πάω τριήμερο στην εξωτική Λευκωσία, η οποία δεκαπενταυγουστιάτικα θα πρέπει να ψήνεται-ξεροψήνεται στους 45 βαθμούς. Να δω την Ευγενία, που 'χουμε να τα πούμε από το 2001, να κάνω κι ένα χαμάμ στο Ömeriye , να περπατήσω τη Λήδρας, να φάω στου Ζαννέττου, να δω την παλιά μου γειτονιά και την κυρία Σούλλα, να περάσω για καφέ απ' την Οκτάνα και ποιος ξέρει τι άλλο... Κατεχόμενα δε με βλέπω να περνάω... είναι και η επέτειος της Εισβολής, άντε ίσως μία βόλτα στην κατεχόμενη εντός των τειχών Λευκωσία, γιατί κάποια πράγματα πρέπει να τα ζεις στο σύνολό τους κι όχι σε κομμάτια. Ίσως το ίδιο θα έπρεπε να κάνουμε και με τη ζωή μας... Ζήσε τη ζωή σου στο σύνολο και όχι χωρίς το πιο σημαντικό της στοιχείο: ΕΣΕΝΑ!

Καλές Διακοπές σε όλους σας και προσεκτικά!

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2008

Η ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΜΑΣ!


"Είστε σίγουρος πώς δεν κάνατε κάποιο λάθος;" με ρώτησε -για τρίτη φορά- από την άλλη άκρη της γραμμής ο πελάτης, που μόλις πριν από λίγη ώρα είχε αγοράσει τα εισιτήριά του για τις καλοκαιρινές διακοπές του στη Σκόπελο. "Σίγουρα, δεν υπάρχει λάθος. Ξέρετε, με την απελευθέρωση των τιμών στην ακτοπλοΐα, κάθε εταιρεία μπορεί να έχει τα δικά της ναυλολόγια" απάντησα εγώ προσπαθώντας -ως μη ώφειλα- να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα. Ο άνθρωπος είχε αγοράσει δύο εισιτήρια μετ' επιστροφής από τον Άγιο Κωνσταντίνο για τη Σκόπελο, σε οικονομική θέση για εκείνον και τη γυναίκα του και ένα εισιτήριο για τη μηχανή τους. Σύνολο αξίας εισιτηρίων: €271.20



Οι επιβάτες θα ταξίδευαν "κατάστρωμα" στο πρώτο σκέλος του ταξιδιού τους με ένα από τα γηραιότερα πλοία του Αιγαίου, το οποίο ξεκινά κάθε βδομάδα από τη Θεσσαλονίκη και καταλήγει στο Ηράκλειο, έχοντας κάνει "αρπαχτή" από τις Σποράδες, τις Κυκλάδες ίσως και από καμιά βραχονησίδα που θα τύχει να βρεθεί στη ρότα του. Στην επιστροφή θα έρχονταν "οικονομική θέση" με ένα νεώτερο οχηματαγωγό ταχύπλοο, με πολύ χάι-τεκ όνομα, το οποίο ανήκει στην ίδια εταιρεία, της οποίας ο πλοιοκτήτης είχε στους ναυτικούς κύκλους το προσωνύμιο "έμπορος παλαιοσιδήρων" και που βγαίνει και φωνάζει στα κανάλια κατηγορώτας ακόμα και τους ταξιδιωτικούς πράκτορες επειδή -κατ' αυτόν- ευθύνονται και αυτοί για τα ακριβά εισιτήρια, λόγω του ότι στα εισιτήρια περιλαμβάνεται και η προμήθειά τους, μαζί με τα υπόλοιπα "κερατιάτικα" υπέρ τρίτων. Ξεχναει μάλλον ότι τόσα χρόνια τα ταξιδιωτικά γραφεία ήταν αυτά που του γέμιζαν τα πλοία, μαζί με τις επιδοτήσεις που του γέμιζαν τα ταμεία... Τώρα βέβαια, ανακάλυψε κι αυτός το online booking...

Αντιλαμβάνομαι πως όταν παίρνεις ένα ταχύπλοο, είναι λογικό το να πληρώνεις κάτι παραπάνω για να φτάσεις στον προορισμό σου μια ώρα νωρίτερα. Στην περίπτωσή μας όμως, η εν λόγω εταιρεία έκανε το απίστευτο: ανέβασε τις τιμές του συμβατικού σε επίπεδα ταχυπλόου. Οι επιβάτες πλήρωσαν για το "κατάστρωμα" στο Άγιος Κωνσταντίνος-Σκόπελος €42,90 έκαστος, ενώ για τη μηχανή πλήρωσαν €46,00. Για την επιστροφή, πλήρωσαν για το αριθμημένο κάθισμα του ταχυπλόου €45,40 ενώ για τη μηχανή €48,60. Με άλλα λόγια, ο φθηνότερος τρόπος για να πάς στη Σκόπελο με το συμβατικό είναι €2,50 φθηνότερος από την οικονομικότερη θέση σε ταχύπλοο.



Νομίζω ότι έχετε καταλάβει ότι μιλάμε για την εταιρεία με τα υπέργηρα (πλην όμως αξιόπλοα -για το νηογνώμωνα- πλοία) με τα εξωτικά γυναικεία ονόματα, τα οποία όλοι σνομπάρουν, άλλα όλοι έχουν πάρει όταν δεν βρήκαν θέσεις με τα Μπλου Σταρ και τα Χάισπηντ και βρέθηκαν στην ανάγκη τους. Η άνοδος των τιμών είναι γενική σε όλα τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια. Αυτό όμως το οποίο συνέβη με την εν λόγω εταιρεία ήταν -για μένα- κάτι το εξωφρενικό. Συν τοις άλλοις, η ίδια εταιρεία, σε αντίθεση προς τους Γενικούς Όρους που αναγράφονται στην πίσω πλευρά των εισιτηρίων, δεν επιστρέφει το 50% του ναύλου, σε περίπτωση που ο επιβάτης επιθυμεί να ακυρώσει το εισιτήριο του εντός 4 ημερών από την ημερομηνία του ταξιδιού. Παρ' όλα αυτά, και για να είμαστε δίκαιοι, επιστρέφει το 100% αν κάνεις την ακύρωση πριν το 20ήμερο που προηγείται του ταξιδιού.


Καλές (και ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ) διακοπές σε όλους σας!

Κυριακή 18 Μαΐου 2008

TÓRSHAVN - Το Λιμάνι του θεού Θορ

Αυτό είναι το όμορφο Tórshavn (το προφέρεις "Τόρσαουν" και είναι ΟΚ), το Λιμάνι του θεού Θορ, στο νοτιότερο σημείο του Streymoy, της Νήσου των Ρευμάτων.









Το Tórshavn είναι μια πραγματικά πανέμορφη πόλη. Υποδειγματικά καθαρή και περιποιημένη. Σχεδόν σε κάθε γωνιά υπάρχει κάποια εικαστική παρέμβαση: ένα βιτρώ, ένα συντριβάνι, ένα γλυπτό.



HAVNAR KIRKJA: η Εκκλησία του Λιμανιού (ο Καθεδρικός του Tórshavn)

Σε πολύ μικρή απόσταση από το κεντρο, μόλις πέντε λεπτά με τα πόδια, υπάρχει ένα πανέμορφο άλσος με λίμνες και ρυάκια. Πρόκειται για το Viðarlundin, τον πιο ευχάριστο και δημοφιλέστερο τόπο περιπάτου των ντόπιων, στον οποίο και βρίσκεται η μεγαλύτερη αίθουσα καλών τεχνών στα Νησιά.










Η συνοικία επάνω στη μικρή χερσόνησο του Tinganes αποτελεί το παλαιότερο τμήμα της πόλης. Εδώ βρίσκονται τα τυπικότερα ίσως δείγματα της τοπικής αρχιτεκτονικής, με τα μικρά πολύχρωμα σπίτια με τις στέγες από γρασίδι. Πολλά από αυτά είναι πλέον διοικητικά κτίρια. Η χερσόνησος χωρίζει στα δύο το λιμάνι, με τον επιβατικό και εμπορικό σταθμό στα βόρεια και τη μαρίνα στα δυτικά.









Στα βόρεια του λιμανιού, βρίσκεται το Οχυρό Skansin, που κτίστηκε στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα, πάνω σε ένα βράχο, για να προστατέψει το Tórshavn από τις επιθέσεις των πειρατών. Η θέα από το οχυρό προς το λιμάνι, τον Ατλαντικό και την πόλη είναι άκρως εντυπωσιακή. Επάνω στο οχυρό βρίσκεται και ένα κανόνι, το οποίο άφησαν οι Άγγλοι ως σουβενίρ από την κατοχή των Νησιών, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.





Οι καιρικές συνθήκες του Βορείου Ατλαντικού καθιστούν τον καιρό ιδιαίτερα ευμετάβλητο. Η ομίχλη και η βροχή έρχονται ξαφνικά και εξαφανίζονται το ίδιο ξαφνικά. Το ίδιο ισχύει και για τους ξαφνικές ισχυρές ανεμοθύελλες που μπορούν να σου καταστρέψουν την εκδρομή και να σε κλείσουν μέσα για μία ολόκληρη μέρα. Το Αεροδρόμιο του Vágar κλείνει πάρα πολύ συχνά λόγω των ισχυρών ανέμων, με αποτέλεσμα πολλές πτήσεις να εκτρέπονται προς Νορβηγία, μέχρι να μειωθεί η ένταση των ανέμων.









Επιγραμματικά, θα μπορούσα να πω ότι τα Νησιά είναι μία ιδιαίτερα πανέμορφη και ανεξερεύνητη γωνιά της Ευρώπης. Με καλή παρέα και ένα αυτοκίνητο, είναι σίγουρο ότι θα έχετε αξέχαστες εμπειρίες. Ελάτε προετοιμασμένοι για τα πάντα, μια και οι καιρικές συνθήκες, ακόμα και στην καρδιά του καλοκαιριού, ίσως σας βγάλουν εκτός προγράμματος.


BONUS ΕΝΘΕΤΟ!

Εδώ βλέπετε ποιοτική τηλεόραση από τα υπέροχα Νησιά Φερόε (ω, τι αριστούργημα Θεέ μου!). Η εκπομπή ονομάζεται: É Elski Förjar, η αργκό εκδοχή του "Αγαπώ τα Νησιά Φερόε" και αποτελεί σάτιρα της αντίληψης της τοπικής κοινωνίας για τον επαρχιωτισμό, τον τοπικισμό, την ομοφοβία, την παγκοσμιοποίηση. Μπορεί να μην είναι και τόσο εκδηλωτικοί, πιστεύω όμως ότι έχουν αρκετό χιούμορ και καταρρίπτουν το εμπόδιο της γλώσσας.

http://media.internet.fo/080425_2040.wmv

Και λίγο από την πτήση της επιστροφής:


Αυτάααααα. Τα λέμε και πάλι σύντομα

Η παρούσα ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε έναν πολύ δικό μου άνθρωπο, στην αγαπημένη μου "αδελφούλα" Φαίη Ε., η οποία το Σάββατο που μας πέρασε ξεκίνησε μία νέα ζωή πλάι στον αγαπημένο της Ανέστη. Ίσως πρόκειται για την πιο γλυκιά, πιο όμορφη και πιο συγκινητική τελετή που έχω παρακολουθήσει. Εύχομαι και στους δύο το καλύτερο. Ας είναι η ζωή τους γεμάτη με χαρούμενες, συγκινητικές κι ευτυχισμένες στιγμές, όπως αυτές που μας χάρισαν το Σάββατο το βράδυ...